TERRORISTISCHE AANVAL OP VS

Op het moment van schrijven zijn er twee dagen verstreken sinds de verschrikkelijke terroristische aanval op de Verenigde Staten. Een moment waarop fictie werkelijkheid werd. Passagiersvliegtuigen worden als massavernietigingswapens gebruikt met duizenden onschuldige slachtoffers als gevolg. Een laffe daad, zij waren geen partij in een oorlog. We ervaren gevoelens van verbijstering en medeleven met slachtoffers en nabestaanden. Daarnaast heerst woede, verbittering en onmacht. Onbeantwoorde vragen; wie zijn de verantwoordelijken?

Het NVMP-bestuur kwam op de avond van de aanval bijeen en sprak haar afschuw uit. De realiteit leert dat je je nauwelijks kunt beschermen tegen dit soort aanslagen. Wat brengt de toekomst ons? Een aanval met een kernwapen lijkt niet meer denkbeeldig. Toch is dit niet het moment om angst te zaaien maar te zoeken naar oplossingen, uitwegen zo u wilt. De gebeurtenissen zullen een veelvoud aan Amerikaanse beveiligings- en defensiemaatregelen betekenen. Zullen de Amerikanen nog meer dan voorheen hun eigen weg kiezen, in het belang van de nationale veiligheid? Dat zou een slechte realiteit zijn, meer dan ooit is nu saamhorigheid en overleg geboden om het internationale terrorisme het hoofd te bieden. Juist deze aanval kan daarvoor deuren openen maar in het geval van gewelddadige vergeldingsacties ook weer net zo hard sluiten.

We leven in een wereld waarin we niet om onze onderlinge afhankelijkheid heen kunnen. Geen land kan zich daarbij afzonderen en de veiligheid van zijn burgers garanderen.

Colin Powell noemde de aanslagen een 'aanval tegen civilisatie'. Een nieuw wereld is ontstaan waarin grenzen van vernietiging verder zijn opgeschoven naar onmenselijkheid. Een belangrijk punt want als wij onze civilisatie willen redden en grotere rampen willen voorkomen moet er duidelijk onderscheid gemaakt worden tussen vergelding en gerechtigheid. Een gewelddadige reactie zal een geweldsspiraal in gang zetten. Civilisatie eist meer van ons, het betekent onderdrukken van wraakgevoelens en optreden als internationale gemeenschap binnen de normen van het internationale recht om aldus de verantwoordelijken op te sporen en te berechten.