8 mythen van het Golfoorlog syndroom
Zij die geloven aan het Golfoorlog syndroom
(Desert Storm Syndrome, DSS) worden vaak beschuldigd van
mythevorming. Garth Nicolson en Nancy Nicolson keren het om:
de overheden creeren de mythen. Na terugkeer uit de
Golfoorlog vertoonden ca. 75.000 militairen ongewone medische
verschijnselen. De meeste artsen (militair- en burger-) geven
dit tegenwoordig toe. Maar het Amerikaanse Departement van
Defensie (DoD) en het Engelse Ministerie van Defensie (MoD)
ontkennen het en lanceren een aantal mythen over deze
materie.
Mythe 1. DSS is uitgevonden door de pers om de
bladenverkoop te stimuleren.
Mythe 2. deze soldaten zijn niet zieker dan de gemiddelde
burgerbevolking. Aldus Dr. Steven Josepf, de Amerikaanse
assistent-secretaris voor Gezondheidszaken bij Defensie. Voor
deelname aan de Golfoorlog onderging iedere soldaat een
lichamelijk onderzoek. Vele van deze soldaten en gezinsleden
vertonen nu ongewone verschijnselen volgens een onderzoek door
het Center for Disease Control (CDC). Honderden Golfveteranen
zijn vergeleken met evenzovele soldaten van dezelfde eenheden
die niet in de Golfregio waren. Onder de uitgezondenen komen
symptomen voor, passend bij diverse chronische ziekten, en wel
in een significant hogere frequentie dan bij niet
uitgezondenen (soms 13 keer zo vaak). Momenteel lijden 100.000
Amerikaanse en 3000 Engelse Golf-veteranen en gezinsleden aan
DSS. Hoewel dit syndroom nooit goed gedefinieerd is, hebben
lijders eraan een aantal chronische verschijnselen gemeen. Hun
symptomen passen niet in de diagnostiek van militaire
ziekenhuizen, toegesneden op battlefield-diagnoses. Vermeld
wordt: beeld onbekend, psychiatrisch, somatiserend of lijdend
aan Posttraumatische Stress. Maar de meeste veteranen vonden
de Golfoorlog niet bijzonder enerverend. Zij verwijten de
regering dat deze hun klachten duidt als zuiver psychisch.
Mythe 3. DSS is niet te definieren als medisch
syndroom. De symptomen passen grotendeels bij het profiel
van de chronische vermoeidheidsziekten (myalgische
encefalomyelitis, chronisch vermoeidheids- en/of
immuundysfunctie syndroom met overlap naar fibromyalgie). Dit
was ook de conclusie van de Hoofdofficier van het Walter Reed
Medisch Militair Centrum in Washington DC. Het CDC hanteert
als werkdefinitie: aanhoudende of terugkerende uitputtende
vermoeidheid, niet reagerend op rust, waarbij causale factoren
zoals kanker niet aantoonbaar zijn. Als algemene
verschijnselen noemt het CDC: lichte koorts, keelpijn,
spierpijn, algehele spierzwakte, hoofdpijn, pijnlijke
lymfklieren, slaapproblemen en neuropsychologisch:
geheugenverlies, fotosensibiliteit, verwardheid,
prikkelbaarheid en depressie.
Mythe 4. De oorzaak is niet te vinden, dus heeft het DSS
niets te maken met de Golfoorlog. De oorzaken lijken
multipel en complex. Genoemd worden wel olie, vuur, rook,
chemicalien in kleding, pesticiden, chemoprofylaxe,
vaccinaties en chemische wapens. Meervoudige Chemische
Overgevoeligheid (MCS) kan ontstaan door blootstelling aan
veel chemicalien. De symptomen komen deels overeen met
DSS, soms gecombineerd met immuundysfunctie. Vele gevallen
wijzen richting infectie. Hierbij past het ziekworden van
gezinsleden; ook kunnen chronische infecties lijden tot een
DSS-achtig beeld. De auteurs bestudeerden gezinnen met
Golfveteranen waarvan alle leden, de Golfveteraan als eerste,
een voor een ziek werden met een
DSS-achtig beeld.
Mythe 5. De coalitie doet alles om het DSS te
definiëren en de zieke veteranen te behandelen.
- VS: Een panel van deskundigen, aangesteld door de
regering, kwam in 1993 bijeen voor de medische problemen rond
DSS. Hun rapport ging niet in op de problemen van de
veteranen, die zich inmiddels hebben georganiseerd. Een
Klinisch Evaluatie Programma van Defensie voor tienduizenden
Golfveteranen zou zijn toegeschreven naar de bestaande
Defensie-ideeën. Sinds 1995 bestaat de President's Advies
Commissie. Haar voorlopige rapporten zijn niet to the point en
een behandelingsadvies ontbreekt.
- Engeland: In 1995 rapporteerde de Commissie voor Defensie
van het House of Commons over DSS. Nieuwe conclusies
ontbraken.
Mythe 6. DSS gaat vanzelf over. Dit is zelden het
geval. De meeste symptomen worden volgens de auteurs
veroorzaakt door agressieve micro-organismen. De variabele
incubatietijd (maanden tot jaren) en de terugkerende
koortsperioden wijzen op een biologische oorzaak. Mycoplasma
zou een DSS-achtig beeld kunnen geven. De auteurs ontwikkelden
een test voor het aantonen van mycoplasma in de
bloedleucocyten. Het organisme werd gevonden bij 50 % van de
DSS patienten. Als regel is mycoplasma gelocaliseerd in
urinewegen en longen. Het bij veteranen gevonden type is erg
kwaadaardig. Het koloniseert en kan diverse organen en
weefsels vernietigen. Behandeling is goed mogelijk, maar moet
rigoureus worden volgehouden: steeds weer 6 weken doxycycline
tot de bloedtest negatief is. De auteurs behandelden 73
veteranen waarvan 55 met succes. Ze vonden in de leucocyten
van de veteranen hoogst ongewone micro-organismen, mogelijk
biologische wapens.
Mythe 7. De Coalitie ontkent in feite dat ruim 100.000
veteranen en gezinsleden DSS hebben. De auteurs vermoeden
politieke redenen. In het begin van de Golfoorlog werd
gevreesd dat Saddam Hoessein chemische en biologische wapens
(CBW) zou inzetten. De Ontwapeningscommissie van de Verenigde
Naties meldde verplaatsing van CBW, richting voorste linies,
in Zuid Irak en orders voor Irakese veldcommando's om ze te
gebruiken. De Amerikaanse en Engelse defensie ontkennen.
Verklaringen van CBW- experts tegenover het Congress spreken
van 14.000 keer (volgens DoD vals!) chemisch alarm tijdens het
lucht-grond offensief. Slagveld-rapporten zouden veranderd
zijn om Irakese inzet van CBW te ontkennen. Een hooggeplaatste
militaire arts verklaarde tegenover de President's Advies
Commissie voor DSS dat de coalitie-strijdkrachten
waarschijnlijk hebben blootgestaan aan lage doses CBW.
Blootstelling werd kort tevoren door Defensie ontkend.
Mythe 8. De coalitie was toegerust om een
geintegreerde; oorlog te voeren in het
Midden-Oosten. (conventioneel en met CBW). De auteurs
achten het mogelijk dat de coalitie Irak heeft gedreigd met
vergelding als het CBW zou inzetten. Maar wat moet de coalitie
doen als ze met CBW zou worden aangevallen? Terugslaan met CBW
of erger, met onafzienbare gevolgen? Of de Irakese CBW
negeren? Het lijkt dat de coalitie koos voor het laatste.
Misschien een wijs besluit. Maar blijven ontkennen van
mogelijke blootstelling frustreert het DSS onderzoek en
onthoudt de DSS patienten adequate behandeling. Het openlijk
toegeven van bovengenoemde strategie brengt de coalitie in een
moeilijk parket. Het ontwikkelen van een detectie-methode voor
biologische wapens heft het probleem niet op. Het
humanitaire dilemma en de mogelijkheid tot
exploitatie hiervan door een kamikaze-land blijft
bestaan.
Garth L. Nicolson and Nancy L. Nicolson, Medicine, Conflict
and Survival, vol. 13, 140-146, 1997
Akke Botzen
Terug naar inhoud Nieuwsbrief