DEN
HAAG BURGEMEESTERS VOOR VREDE STAD
Door: Hans van Iterson
Woensdagnamiddag
29 juni was het stadhuis van Den Haag ontmoetingsplaats voor een minisymposium
'Terugblik op de toetsingsconferentie van het Non-Proliferatie Verdrag' in het
kader van de campagne 'Burgemeesters voor vrede'. Een lange weg van
voorbereidingen was aan deze bijeenkomst voorafgegaan maar uiteindelijk nam
burgemeester Deetman ruim de tijd voor ons, niet alleen in zijn uitgebreide
lezing maar ook na afloop tijdens de door gemeente Den haag aangeboden
receptie.
In de aanloop van de middag hadden wij gehoopt op een volle zaal, maar helaas was het zaaltje van het Haagse stadhuis slechts karig gevuld met vooral bekende gezichten uit het wereldje van de vredesbeweging. Op belangstelling van de pers hoefden we al helemaal niet te rekenen vanwege de eerste landelijke veteranendag die in Den Haag plaatsvond.
Burgemeester Deetman
Burgemeester Deetman opende de bijeenkomst met te wijzen op het speciale karakter van Den Haag als internationale stad van recht, vrede en veiligheid. Zo herbergt Den Haag het Internationale Gerechtshof, het Internationale Strafhof en de Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons (OPCW). Als zodanig was het een genoegen om als betrokken lid van 'Mayors for peace' deze bijeenkomst te organiseren.
De rede van Deetman kende een aantal uitspraken die een
duidelijk licht wierpen op de relatie tussen lokale overheid en (inter)nationale zaken als
vrede en kernwapendreiging.
' Ook ten aanzien van de bestaande kernmachten moeten we
kritisch zijn. Het machtsevenwicht in de wereld is ook te handhaven zonder
kernwapens en andere, bijvoorbeeld biologische en chemische, wapens die
ongekende gevolgen kunnen hebben als zij tegen steden worden ingezet'
'Steden hebben niet het voortouw in de
ontwapeningsdiscussie. Wel hebben zij de mogelijkheid (en in zekere zin zelfs
de morele plicht) om het belang van nucleaire, maar ook chemische en
biologische ontwapening onder de aandacht te brengen van de beslissers:
nationale regeringen en parlementen en internationale organisaties, met de VN
voorop.
Het internationale initiatief Mayors for Peace geeft daaraan
al jarenlang op een indringende en prikkelende wijze invulling, onder de
inspirerende leiding van burgemeester Akiba van Hiroshima'.
'Lokale bestuurders kunnen en moeten ook daadwerkelijk
bouwen aan een wereld die vredig en veilig is, in hun eigen stad en onder hun
eigen bevolking. Vrede en veiligheid begint immers in de eigen woonomgeving van
burgers'.
Herman
Spanjaard
Onze
voorzitter bedankte burgemeester Deetman voor zijn niet aflatende inzet voor
wereldvrede.
Nog niet zo lang geleden, in 1999, was Den
Haag gastheer van de Hague Appeal for Peace conferentie alwaar 10.000
vertegenwoordigers van NGO's confereerden om alternatieven aan te dragen voor politici in de wereld om vrede en
veiligheid te stimuleren.
We leven in een
wereld die veel gevaarlijker is dan tijdens de Koude Oorlog en wij realiseren
ons dit onvoldoende.
Burgemeester Akiba
van Hiroshima heeft zich dit wel gerealiseerd en startte een Internationale
Campagne voor nucleaire ontwapening. Wereldwijd zijn inmiddels meer dan duizend
gemeenten aangesloten, waaronder een groot aantal Amerikaanse.
De Campagne wordt
onverminderd voortgezet, tegen de dreigende achtergrond van verdere
verspreiding van nucleaire wapens.
Denk aan Iran en
Noord Korea, maar ook aan de al eerder genoemde ontwikkelingen om nieuwe
nucleaire wapens te ontwikkelen die dan ook daadwerkelijk ingezet zullen worden
door grootmachten.
Alleen schurkenstaten
bezitten nucleaire wapens!
Ambassadeur
Sanders
De heer Sanders ,
Nederlands ontwapeningsambassadeur in Genève, sprak als laatste spreker.
Zijn verhaal was
gericht op diens ervaringen als onderhandelaar tijdens de toetsingconferentie
in NY. Er heerste al aan het begin van de conferentie een wat gespannen sfeer
maar dat was ook het geval voorafgaand aan de Toetsingsconferentie van 2000
toen er toch ook nog het nodige bereikt werd. Vaak is het zou dat men in die
weken toch nader tot elkaar komt en er een goed slotakkoord uitkomt. Dit keer
was dat niet het geval vooral omdat er tot ver in de conferentie gesteggeld is
over agendapunten en wat wel of niet besproken mocht worden. Vooral de VS en
Egypte lagen hierbij dwars. Egypte frustreerde feitelijk de vergaderingen door
keer op keer gebruik te maken van het recht van consensus om zo voortgang te
blokkeren. Uiteindelijk is daardoor het slotdocument weinig opzienbarend en is
het meest positieve feit dat het NPV-verdrag an sich blijft voortbestaan. De
reden waarom Egypte dwars lag was Israël, een land dat, hoewel nooit openbaar
erkend, in het bezit is van kernwapens. Egypte wilde dat dit probleem besproken
zou worden hetgeen niet onbegrijpelijk is voor een buurland. Tijdens een
mogelijke toekomstige oorlog zouden deze wapens natuurlijk een rol van
betekenis kunnen spelen.
Op vragen uit de
zaal erkende Sanders dat het vreedzame gebruik van kernenergie een factor is in
de verspreiding van kernwapens, zie de kwestie Khan die Pakistan van een
kernwapenprogramma voorzag.
Na afloop was er een
door de Gemeente Den Haag aangeboden receptie, het was goed te zien dat
burgemeester Deetman zich niet snel uit de voeten maakte maar zich mengde onder
de gasten waardoor menig contact gelegd kon worden.
Kortom een
uitstekende en zeer nuttige bijeenkomst waarvoor wij burgemeester Deetman en de
stad Den Haag veel dank zijn verschuldigd.