Hoofdredacteur van de Nieuwsbrief van februari 1996 tot mei 1998

Interview met Louwrens Hessel

 

Christien Mudde

Welke onderwerpen speelden in de tijd van uw redacteurschap in de Nieuwsbrief een hoofdrol? 

Dat is eigenlijk moeilijk te zeggen, want de onderwerpen waren zeer divers: veel van die zaken komt men ook nu nog tegen in de discussies, zoals (non-proliferatie) van kernwapens, conflictpreventie, medisch-ethische vraagstukken, de New World Order (Amerikaanse politiek) en zaken die de NVMP als vereniging betreffen, activiteiten van studenten etc. In die tijd speelde ook de Balkanoorlog nog een rol evenals de omwentelingen in Rusland. Een discussie, die mij na aan het hart lag was die over kernenergie.

Al bij mijn aantreden heb ik mijn standpunt hierover duidelijk gemaakt, een standpunt dat zeker niet door iedereen binnen de NVMP gedeeld werd. Naar mijn overtuiging kan de wereld niet zonder, daar het energievraagstuk voor de Derde Wereld anders niet kan worden opgelost en zo denk ik er nog steeds over. Dat neemt niet weg, dat Tsjernobyl ons heeft geleerd hoe gevaarlijk het kan zijn, als men met de veiligheid (door armoede, achterstallig onderhoud) een loopje neemt.

 

Zijn er onderwerpen, die toen nog niet aan de orde kwamen in de Nieuwsbrief  en die nu juist actueel zijn?

Ja, dat is duidelijk: (moslim)fundamentalisme, terrorisme... Het moslimfundamentalisme speelde destijds in Nederland nauwelijks een rol, maar aan de kwalijke gevolgen van dogmatisch opgevatte religie in het algemeen is toen ook al een artikel gewijd. Op de achtergrond speelt hier het feit, dat zowel in het mainstream christendom als de mainstream islam de nadruk gelegd wordt op de (al)macht van God in plaats van op hun overtuigingskracht. Het oplossen van problemen door middel van geweld ligt in het verlengde daarvan.

Verder waren de oorlogen in Afghanistan en Irak ook nog niet aan de orde, al stond er al wel een artikel in over het Golfsyndroom (na de eerste Golfoorlog onder Bush Sr.)

 

Wat vind u van het medisch gehalte van de stukken in de Nieuwsbrief? Zou dat niet meer moeten zijn? Het lage medische gehalte van de Nieuwsbrief heeft te maken met de wens vooral achtergronden te belichten. Oorlogen zijn symptomen en de NVMP moet meer doen dan symptoombestrijding. Ik werkte jarenlang in Pakistan, vlakbij de grens met India. Ik had niet de indruk, dat de regeringen van beide landen zich ook maar in het minst lieten beïnvloeden door uiteenzettingen van hoe vreselijk de gevolgen van een oorlog zijn. Bestrijding van vijandsbeelden en van armoede zijn belangrijker. Dit hangt ook samen met de destijds gevoerde discussie of de NVMP haar interesse- terrein breder moet maken en juist MINDER aandacht moet besteden aan medische aspecten. Daar is toen niet voor gekozen. Begrijpelijk voor een door één beroepsgroep gedomineerde vereniging.

 

Hoe kijkt u nu tegen de NVMP aan?

Tot voor kort was de NVMP erg vergrijsd. Hoe het nu is weet ik niet precies. De wereld zag er in de beginjaren anders uit dan nu. De dreiging van een kernoorlog had toen een ander karakter en was meer acuut dan nu. De NVMP was een beweging, meer dan een vereniging. Bewegingen ontkomen niet aan institutionalisering. Ook instituties kunnen veel goed doen, mits zij samenwerken met gelijkgezinden die vanuit andere invalshoeken kijken of uit andere landen komen: Samengaan met de Belgen was daarom destijds geboden. Mijn redacteurschap eindigde juist met die mijlpaal. Verdere Europeanisering lijkt mij erg wenselijk en het blad zou daarbij Engelstalig moeten worden.